ซุนกวน เป็นหนึ่งในสามผู้นำยุคสามก๊ก สืบทอดอำนาจต่อจาก พ่อ - ซุนเกี๋ยน และพี่ชาย - ซุนเซ็ก สถาปนาง่อก๊กเป็นหนึ่งในติ่งกระถางสามอำนาจปกครองแผ่นดินจีนเมื่อ 1,800 กว่าปี ครอบคลุมพื้นที่ทางด้านตะวันออกของประเทศจีน ทางบริเวณตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี ซึ่งคือพื้นที่บริเวณรอบ ๆ เมืองหนานจิงในปัจจุบัน เริ่มแรกผู้พ่อ - ซุนเกี๋ยน มีอำนาจอยู่เมืองเตียงสาหรือนครฉางซา มณฑลหูหนานในปัจจุบัน ก่อนที่ซุนเซ็กจะขยายอำนาจลหลักปักฐานที่เมืองบู๊เฉียง ซึ่งอยู่ในเขตอู่ฉาง นครอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์

โดยง่อก๊กมีฮ่องเต้สืบต่อกันมาทั้งหมด 4 พระองค์ ง่อก๊กเป็นอาณาจักรสุดท้ายในบรรดาอาณาจักรสามก๊กที่ล่มสลายโดยกองทัพของพระเจ้าสุมาเอี๋ยนแห่งราชวงศ์จิ้น ง่อก๊กเป็นก๊กที่อยู่ได้นานที่สุดในยุคสามก๊ก

ซุนกวน มีชีวิตอยู่ระหว่าง พ.ศ. 726 – 21 พฤษภาคม  พ.ศ. 795 สืบทอดระบอบการปกครองที่ถูกก่อตั้งโดยซุนเซ็กพี่ชายในปี ค.ศ. 200 ประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการและปกครองตั้งแต่ปีพ.ศ. 765 ถึง พ.ศ. 772 ในปี พ.ศ. 763 หลังจากการเสียชีวิตของโจโฉ โจผีบุตรชายและผู้สืบทอดได้ยึดราชบัลลังก์และปลดพระเจ้าเหี้ยนเต้ ประกาศตนเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ สิ้นสุดการปกครองในนามของราชวงศ์ฮั่น

 วิถีอำนาจของซุนกวนแตกต่างจากคู่แข่งอย่างโจโฉและเล่าปี่ ซุนกวนมีอายุที่น้อยกว่าพวกเขามากและปกครองรัฐของตนเองโดยแบ่งแยกการเมืองและอุดมการณ์ส่วนใหญ่ บางครั้งซุนกวนถูกมองว่าวางตัวเป็นกลางเมื่อพิจารณาว่าใช้นโยบายระหว่างต่างประเทศที่ยืดหยุ่นระหว่างคู่แข่งสองฝ่ายโดยมีเป้าหมายเพื่อแสวงหาผลประโยชน์สูงสุดสำหรับรัฐ

แผ่นดินแบ่งออกเป็นสามก๊กใหม่ พันธมิตรซุน - เล่าแตกหักลง ฝ่ายราชสำนักวุยก๊กสถาปนาให้ซุนกวนเป็น เงาอ๋องแห่งง่อก๊ก แต่หลังจากที่พระเจ้าโจผีเรียกร้องให้ส่งซุนเต๋งบุตรชายไปเป็นตัวประกันที่เมืองหลวงลกเอี๋ยง แต่ซุนกวนปฏิเสธ ในปี พ.ศ. 765 ซุนกวนประกาศเอกราชโดยเปลี่ยนชื่อศักราช แต่ยังไม่ประกาศตนเป็นจักรพรรดิ จนกระทั่งเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 771 จึงสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊กจนสวรรคต เมื่อ 21 พฤษภาคม  พ.ศ. 795 และถูกฝั่งร่างไว้ ณ สุสานซุนเฉวียน มู่ ในชื่อเรียกปัจจุบัน

ในบันทึกจดหมายเหตุประวัติศาสตร์ซานกว๋อจื้อ《三国志》บันทึกว่า  "夏四月，权薨，时年七十一，谥曰大皇帝。秋七月，葬蒋陵"。"ฤดูร้อนเดือนสี่, ซุนกวนถึงแก่กรรม, อายุได้เจ็ดสิบเอ็ดปี, พระราชสมัญญานามย้อนหลังว่าต้าหวงตี้, ฤดูใบไม้ร่วงเดือนเจ็ด, ฝังพระศพที่เจี่ยงหลิง" พระชนมายุได้ 71 ปี พระศพฝังไว้บนเนินเขาทางใต้ของภูเขาจงซาน 钟山 ปัจจุบันคือ เหมยฮวาซาน 梅花山 หรือเขาดอกเหมย ที่ซุนหลิงก่างยังฝังศพฮูหยินของซุนกวน แซ่ปู้ (ปู้ซื่อ 步氏) และภรรยาคนหลังแซ่พาน (พานซื่อ 潘氏) รวมทั้งซุนเติง 孙登 บุตรซุนกวน ตัวสุสานซุนกวนอยู่ในเหมยฮวาซานภายในสุสานหมิงเสี้ยวหลิง 明孝陵 ของฮ่องเต้หงอู่ - จูหยวนจางปฐมฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หมิง

"ซุนเฉวียน มู่" บริเวณที่เชื่อว่าเคยเป็นสุสานฝังร่าง พระเจ้าซุนกวน แห่งง่อก๊ก เมื่อไปถึงจะรูปปั้นพระเจ้าซุนกวน ยืนเด่นตระหง่านแล้วเข้าไปชมมิวเซียมที่ด้วย จำลองสถานที่ว่าราชการ บอกเล่าเหตุการณ์ศึกหน้าผาแดง และเศรษฐกิจการค้าของก๊กที่ได้ชื่อว่ามั่งคั่งชัยภูมิปลอดภัยเข้มแข็งที่สุด ในปี พ.ศ. 2500 สุสานซุนกวนได้รับการประกาศให้เป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองในมณฑลเจียงซู จนถึงปี พ.ศ. 2525 ถูกเพิกถอนจากการเป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองเนื่องจากได้รับการเสียหายอย่างหนัก ในปีเดียวกันนั้นสุสานซุนกวนได้รับการประกาศอีกครั้งให้เป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองในนครหนานจิง ขอบเขตการคุ้มครองคือ "ครอบคลุมเขาเหมยซาน โดยใช้ถนนที่ล้อมรอบในปัจจุบันเป็นขอบเขต"

 นักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์จีนมีความเห็นว่าชื่อ "สุสานซุนกวน" ไม่เป็นมาตรฐาน ดังนั้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 สำนักงานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวนครหนานจิงจึงเสนอต่อที่ว่าการนครหนานจิงให้เปลี่ยนชื่อเป็น "อู๋ต้าตี้ซุนเฉฺวียนเจี่ยงหลิง" (吳大帝孫權蔣陵) แปลว่า "สุสานเตียวเหลงในจักรพรรดิไต้ฮ่องเต้แห่งง่อก๊กซุนกวน"

พระเจ้าซุนกวน ปกครองเป็นเวลากว่าสามสิบปีและรัชสมัยที่มีมายาวนานของพระองค์ส่งผลทำให้เกิดความมั่นคงในทางตอนใต้ทำให้ ง่อก๊ก เป็นก๊กที่มั่งคงทางเศรษฐกิจมากกว่าจ๊กก๊กและวุยก๊ก เพราะติดชายทะเลมีการค้าข้ามสมุทร

บันทึกของพวกง่อก๊ก หนึ่งในก๊กทั้งสาม ช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น ที่นิยมเรียกกันว่ายุคสามก๊ก มีพ่อค้าชาวโรมัน ที่จีนบันทึกชื่อว่า “ฉินลุ่น” เดินทางมาเข้าพบซุนกวน เมื่อปี พ.ศ. 769 ปีเดียวกับที่ส่งคังไท่และจูยิง ไปยังฟูนัน แม้ว่าต้นฉบับบันทึกของคังไท่และจูยิงได้สาบสูญไปหมดแล้ว แต่ข้อมูลที่อ้างอิงถึงบันทึกดังกล่าวอย่าง จิ่วถังซรูและซินถังซรู พงศาวดารราชวงศ์ถังฉบับดั้งเดิม และฉบับชำระใหม่ในช่วงปลายราชวงศ์ตามลำดับ ได้กล่าวถึงข้อมูลตอนที่คังไท่และจูยิงเดินทางไปยังฟูนันไว้ว่า พวกฟูนันมีเทคโนโลยีการสร้างเรือที่ก้าวหน้ามาก เรือของฟูนัน ทำจากไม้และเหล็ก ยาวประมาณ 96 เชี้ยะ และบรรทุกคนได้ถึง 100 คน น่าสนใจว่า ง่อก๊ก เป็นกลุ่มก๊กที่มีอำนาจอยู่ในเขตมณฑลกวางตุ้งปัจจุบัน มีอิทธิพลเหนือน่านน้ำทะเลจีนใต้ ที่ติดต่อมาถึงสุวรรณภูมิ การติดต่อระหว่างง่อก๊ก สุวรรณภูมิ โดยมีฟูนัน นครรัฐเริ่มแรกของสุวรรณภูมิเป็นตัวอย่าง ชมพูทวีป โดยเฉพาะนิคมการค้าของพวกทมิฬและโลกตะวันตกคือ โรมัน สะท้อนให้เห็นถึงภาพการเจริญเติบโตของเส้นทางการค้าโลกข้ามสมุทร ที่มีลมมรสุมเป็นสิ่งเร้าชั้นดี แต่ในที่แห่งนี้จะมีการจัดแสดงโบราณวัตถุที่ขุดพบย่านแถบนี้ทั้งในตัวอาคารและด้านนอกอีกด้วย

ที่ตั้งเขาจงซานที่ฝั่งร่างบุคคลสำคัญไม่ว่าจะเป็น พระเจ้าซุนกวน ฮ่องเต้หงอู่ และ ดร.ซุนยัดเซ็น เป็นทำเลที่ดีมากไม่แปลกเลยที่ ขงเบ้ง - จูกัดเหลียง เคยกล่าวชมทิวทัศน์แถบนี้ว่า "เขาจงซานนั้นเป็นทิวโค้งคล้ายมังกร ส่วนเมืองหิน (ฉายาเมืองแห่งนี้) นั้นก็คล้ายพยัคฆ์ที่นอนหมอบอยู่ด้านล่าง ช่างเป็นเมืองในอุดมคติขอฮ่องเต้จริง  ๆ "

โจโฉ เคยกล่าวยกย่อง ซุนกวนว่า “มีลูกชายต้องให้ได้เหมือนซุนกวน”

เรื่องและภาพประกอบโดย ชินวัฒน์ ตั้งสุทธิจิต